Uzbrojenie polskiej Policji cz. 1

Od 2001 roku uzbrojenie polskiej Policji przechodzi gruntowną modernizację. Obecnie aż 88% funkcjonariuszy jest wyposażona w nowoczesne Glocki oraz pistolety P-99. Przestarzałe P-64 są wykorzystywane już tylko przez nielicznych policjantów, jednakże termin całkowitego wycofania ich z policji nie jest znany. W 2008 roku ok. 1000 pistoletów P-64 zostało podarowanych armii Libanu.

Pistolet P-64 został skonstruowany przez polskich konstruktorów z Zakładu Broni Strzeleckiej Centralnego Badawczego Poligonu Artyleryjskiego. Jego robocza nazwa „CZAK” pochodzi od pierwszych liter nazwisk konstruktorów. P-64 jest pistoletem samopowtarzalnym na nabój 9 mm Makarowa, a prace nad nim zaczęły się w 1958 roku, po ogłoszeniu konkursu na projekt broni na potrzeby wojska. Opracowano dwa modele tego pistoletu, wojskowy i milicyjny. Wersja wojskowa miała m.in. mniejszą masę, dłuższą lufę i pojemność magazynku większą o jeden nabój. W 1961 roku po szeregu badań ustalono, że wersja milicyjna ma lepsze parametry i to właśnie ten model skierowano do dalszego doskonalenia. W połowie lat 60-tych P-64 trafił na wyposażenie wojska oraz Służby Bezpieczeństwa i wyparł radziecki pistolet TT. Był produkowany w Fabryce Broni w Radomiu, a jego produkcja zakończyła się w 1977 roku. W konstrukcji pistoletu zastosowano m.in. mechanizm spustowy z samonapinaniem typu Double Action oraz wyłącznik umożliwiający strzelanie wyłącznie ogniem pojedynczym. P-64 był i jest ceniony ze względu na małe rozmiary i masę, a także prostą budowę. Jego wadami są natomiast silny i nieprzyjemny odrzut, mała pojemność magazynka oraz zbyt krótki chwyt pistoletowy.


Następcą pistoletu P-64 został model P-83, skonstruowany w latach 70-tych przez Ryszarda Chełmickiego i Mariana Gryszkiewicza, inżynierów z Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Zakładów Metalowych „Łucznik” w Radomiu. Broń otrzymał roboczą nazwę „WANAD” i wkrótce trafił na wyposażenie Wojska Polskiego, Milicji Obywatelskiej (później Policji) oraz Służby Bezpieczeństwa. P-83 został pozbawiony wad swojego poprzednika, P-64 i ma on większy magazynek, a do samonapinania kurka jest potrzebna mniejsza siła. Dodatkowo podczas strzelania wytwarza się słabszy odrzut niż w „CZAK-u”. W konstrukcji P-83 wykorzystano mechanizm spustowy, który umożliwia tylko ogień pojedynczy. Dzięki wysokiemu punktowi oparcia pistoletu na dłoni strzelca, pistolet łatwo utrzymać w dłoni, szczególnie w czasie szybkiego strzelania. Na szczególną uwagę zasługują przyrządy celownicze, które zapewniają dobry stopień widoczności celu. „WANAD” jest lekki (bez nabojów waży ok 0,8 kg), ma zgrabną sylwetkę, dzięki czemu świetnie leży nawet w niewielkiej dłoni oraz jest wyposażony w dźwignię zabezpieczającą przed przypadkowym lub przedwczesnym strzałem.

Udostępnij ten artykuł

Close Menu
×

Koszyk